KURS MATURALNY

Wartość bezwzględna – definicja i oś liczbowa

Tego się dowiesz!

Wartość bezwzględna, zapisywana dwiema pionowymi kreskami |x| i nazywana też modułem, to jedno z pierwszych pojęć w liceum. Pojawia się potem w równaniach, nierównościach, funkcjach i geometrii. Ma dwie twarze: rachunkową definicję i bardzo prostą interpretację na osi liczbowej. W tym wpisie wyjaśniam obie, pokazuję, jak obliczać wartość bezwzględną liczb i wyrażeń, i rozwiązuję typowe zadania krok po kroku.

1Definicja

Wartość bezwzględna liczby x
|x| = x, gdy x ≥ 0  |x| = −x, gdy x < 0

Jeśli liczba jest dodatnia albo równa zero, wartość bezwzględna jej nie zmienia. Jeśli liczba jest ujemna, wartość bezwzględna zmienia jej znak na przeciwny.

LiczbaJaki ma znakKtórą część definicji bierzemyWartość bezwzględna
5dodatnia|x| = x|5| = 5
−5ujemna|x| = −x|−5| = −(−5) = 5
0zero|x| = x|0| = 0
−3,7ujemna|x| = −x|−3,7| = 3,7
23dodatnia|x| = x|23| = 23
Najczęstsze nieporozumienieZapis „−x” w definicji nie oznacza liczby ujemnej. Gdy x jest ujemne, na przykład x = −5, to −x = −(−5) = 5. Minus przed liczbą ujemną daje liczbę dodatnią. Dlatego wartość bezwzględna nigdy nie jest ujemna.

2Wartość bezwzględna to odległość od zera

Na osi liczbowej |x| to odległość punktu x od zera. Odległość nie może być ujemna, a liczby leżące symetrycznie po obu stronach zera, jak 4 i −4, są od niego tak samo daleko. Stąd |4| = |−4| = 4.

−6−404644

To proste spostrzeżenie bardzo upraszcza zadania. Gdy widzisz |x| = 4, pytasz: które liczby są w odległości 4 od zera? Od razu widać, że dwie: 4 i −4.

3Odległość między dwiema liczbami

Zapamiętaj
|a − b|= odległość liczb a i b na osi

Kolejność nie ma znaczenia: |a − b| = |b − a|, bo odległość z a do b jest taka sama jak z b do a.

PrzykładOblicz odległość między liczbami −3 i 5 na osi liczbowej.

|5 − (−3)| = |5 + 3| = |8| = 8. Sprawdzenie odwrotnie: |−3 − 5| = |−8| = 8. Na osi: od −3 do 0 są 3 jednostki, a od 0 do 5 kolejne 5, razem 8.

−5−30578
Odpowiedź8

Dzięki temu wyrażenia z wartością bezwzględną dają się czytać jak zdania: |x − 2| to „odległość x od 2”, a |x + 1| = |x − (−1)| to „odległość x od −1”.

4Obliczanie wartości bezwzględnej

Gdy w środku jest wyrażenie, a nie jedna liczba, robimy dwa kroki: najpierw ustalamy znak wyrażenia w środku, a potem stosujemy definicję. Jeśli w środku jest liczba dodatnia, kreski po prostu znikają. Jeśli ujemna, kreski znikają, ale zmieniamy znak całego wyrażenia.

PrzykładOblicz |7 − 12|.

7 − 12 = −5, więc |−5| = 5.

Odpowiedź5
PrzykładOblicz |3 − π|.

Krok 1. Ustalamy znak wyrażenia w środku

π ≈ 3,14, więc 3 − π ≈ −0,14. Wyrażenie w środku jest ujemne.

Krok 2. Stosujemy definicję

|3 − π|=−(3 − π)=π − 3

Zmiana znaku całego wyrażenia: −(3 − π) = −3 + π = π − 3. Wynik jest dodatni, tak jak powinien.

Odpowiedźπ − 3
PrzykładOblicz |2 − 2| + |2 − 1|.

√2 ≈ 1,41. Pierwsze wyrażenie: √2 − 2 ≈ −0,59, czyli ujemne, więc zmieniamy znak: 2 − √2. Drugie: √2 − 1 ≈ 0,41, czyli dodatnie, więc kreski znikają bez zmian: √2 − 1.

(2 − 2) + (2 − 1)=1
Odpowiedź1
Uwaga na częsty błądNie wolno po prostu „wyrzucić minusów” ze środka. |3 − π| to nie 3 + π. Zawsze najpierw sprawdź znak całego wyrażenia w środku, a potem albo przepisz je bez zmian, albo zmień znak całości.

Wartość bezwzględna ma w moim kursie „Matematyka od podstaw do matury” lekcję z definicją, lekcję o wartości bezwzględnej na osi liczbowej, osobne lekcje o równaniach i nierównościach oraz długi zestaw zadań maturalnych. Wszystko krok po kroku, z rysunkami na osi.

Zobacz kurs na Udemy

5Własności wartości bezwzględnej

WłasnośćPrzykładJak to rozumieć
|x| ≥ 0|−7| = 7 ≥ 0odległość nigdy nie jest ujemna
|−x| = |x||−3| = |3| = 3liczby przeciwne są tak samo daleko od zera
|a · b| = |a| · |b||−2 · 5| = 10 = 2 · 5przy mnożeniu można rozdzielić
|ab| = |a||b||−63| = 2przy dzieleniu też
|x|2 = x2|−4|² = 16 = (−4)²kwadrat i tak usuwa znak
x2 = |x|(−3)2 = 9 = 3pierwiastek z kwadratu to wartość bezwzględna
|a + b| ≤ |a| + |b||−2 + 5| = 3 ≤ 7przy dodawaniu nie można rozdzielić
Uwaga na częsty błądx2 to nie zawsze x. Dla x = −3 mamy √9 = 3, a nie −3. Dlatego √x² = |x|. Ta własność bardzo często przydaje się przy upraszczaniu wyrażeń z pierwiastkami, na przykład (2 − 7)2 = |2 − 7| = 7 − 2, bo 2 − √7 jest ujemne.

6Opuszczanie wartości bezwzględnej w wyrażeniach z x

Gdy w środku jest x, znak wyrażenia zależy od tego, jakie x weźmiemy. Jeśli wiemy, w jakim przedziale leży x, możemy ustalić znak i opuścić kreski.

PrzykładUprość |x − 5| dla x < 5.

Skoro x < 5, to x − 5 < 0, czyli wyrażenie w środku jest ujemne. Zmieniamy znak: |x − 5| = −(x − 5) = 5 − x.

Odpowiedź5 − x
PrzykładUprość |x + 3| dla x ≥ −3.

Skoro x ≥ −3, to x + 3 ≥ 0, więc kreski znikają bez zmian: |x + 3| = x + 3.

Odpowiedźx + 3

To samo w ogólnej postaci: |x − a| = x − a, gdy x ≥ a, oraz |x − a| = a − x, gdy x < a. Na tym opiera się rozwiązywanie bardziej złożonych równań z kilkoma wartościami bezwzględnymi.

7Wykres funkcji y = |x|

Dla x ≥ 0 wykres to prosta y = x, a dla x < 0 prosta y = −x. Razem tworzą charakterystyczną literę V z wierzchołkiem w punkcie (0, 0). Wykres jest symetryczny względem osi y, bo |−x| = |x|.

−5−4−3−2−112345−112345xy(0, 0)y = xy = −x

Wykres y = |x − 2| to ta sama litera V przesunięta o 2 w prawo, z wierzchołkiem w (2, 0). Najmniejsza wartość funkcji y = |x − a| to 0 i jest przyjmowana dla x = a.

Na maturze podstawowej

Wartość bezwzględna pojawia się na maturze podstawowej przede wszystkim w zadaniach zamkniętych z działu liczb rzeczywistych: trzeba obliczyć wartość wyrażenia z modułem, w którym są pierwiastki albo π, albo odczytać zbiór liczb z osi liczbowej. Prawie zawsze rozwiązanie sprowadza się do ustalenia znaku wyrażenia w środku.

Zadanie w stylu maturalnym (zamknięte)Wartość wyrażenia |5 − 3| + |5 − 2| jest równa:

A. 1
B. 25 − 5
C. 5 − 25
D. 5

Rozwiązanie: √5 ≈ 2,24. √5 − 3 jest ujemne, więc |√5 − 3| = 3 − √5. √5 − 2 jest dodatnie, więc |√5 − 2| = √5 − 2. Suma: 3 − √5 + √5 − 2 = 1. Odpowiedź A. Odpowiedź B to wynik po „opuszczeniu” obu kresek bez sprawdzania znaków.

Zadanie w stylu maturalnym (otwarte)Uprość wyrażenie |x − 2| + |x + 1| dla x należących do przedziału (−1; 2).

Rozwiązanie: dla x z przedziału (−1; 2) mamy x < 2, więc x − 2 < 0 i |x − 2| = 2 − x. Mamy też x > −1, więc x + 1 > 0 i |x + 1| = x + 1. Dodajemy: (2 − x) + (x + 1) = 3. Odpowiedź: 3. Ciekawostka: na osi to suma odległości x od 2 i od −1, a dla każdego punktu między nimi wynosi dokładnie tyle, ile odległość od −1 do 2.

8Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to myślenie, że wartość bezwzględna „usuwa minusy” ze środka: |3 − π| to nie 3 + π. Drugi to przekonanie, że −x w definicji jest liczbą ujemną. Trzeci to zapisanie √x² = x bez wartości bezwzględnej. Czwarty to rozdzielanie wartości bezwzględnej sumy: |a + b| to zwykle nie |a| + |b|. Piąty to zła odległość przy liczbach o różnych znakach: odległość −3 od 5 to 8, a nie 2.

Gdy definicja i oś liczbowa są już jasne, kolejny krok to równania i nierówności z wartością bezwzględną. Opisałam je w osobnym wpisie, w tym samym stylu i z rysunkami na osi.

9Sprawdź się

Policz samodzielnie, a potem kliknij, żeby zobaczyć rozwiązanie.

1. Oblicz |−12|

12

2. Oblicz |4 − 9|

|−5| = 5

3. Oblicz Odległość między −6 a −1 na osi

|−1 − (−6)| = 5

4. Oblicz |π − 4|

π − 4 < 0, więc 4 − π

5. Oblicz |3 − 1|

√3 ≈ 1,73, więc √3 − 1

6. Oblicz (1 − 2)2

|1 − √2| = √2 − 1

7. Oblicz |x − 4| dla x ≥ 4

x − 4

8. Oblicz |x − 4| dla x < 4

4 − x

Wartość bezwzględna i liczby rzeczywiste krok po kroku

W kursie wideo „Matematyka od podstaw do matury” wartość bezwzględna jest omówiona od definicji, przez oś liczbową, aż po równania, nierówności i zadania maturalne. Wcześniej są zbiory liczbowe i przedziały, a dalej funkcje, ciągi, geometria, statystyka i prawdopodobieństwo. Oglądasz w swoim tempie i wracasz do lekcji, kiedy potrzebujesz.

Przejdź do kursu na Udemy
Facebook
Pinterest
Twitter
LinkedIn

KURS MATURALNY

Uczysz się do matury z matematyki?

Jeśli ten wpis Ci pomógł, ale masz w głowie:

„okej, ten temat ogarniam… ale co z całą resztą?”

to właśnie po to stworzyłam mój kurs maturalny.

Nie musisz skakać po przypadkowych filmach, wpisach i zadaniach ani zastanawiać się, czego uczyć się najpierw.

W kursie przechodzimy przez wszystko krok po kroku:

Najpierw Narzędziownia – czyli podstawy, na których najczęściej wykładają się zadania: ułamki, potęgi, pierwiastki, procenty, logarytmy i inne rzeczy, które „niby były”, ale jakoś nie chcą zostać w głowie.

Potem zadania maturalne – dział po dziale, dokładnie w takim stylu, jaki spotkasz na maturze.

Na końcu arkusze CKE – żebyś nie tylko znał/a teorię, ale umiał/a faktycznie usiąść do arkusza i liczyć.

Ty liczysz. Ja pilnuję, żeby to miało kolejność. 😎

Schemat jest prosty i brutalnie skuteczny:

zrozumienie → praktyka → powtórka → utrwalenie.

Zaczynasz od zera

3–4 miesiące

Masz już podstawy

4–6 tygodni