KURS MATURALNY

Pierwiastki – definicja i działania

Tego się dowiesz!

Pierwiastki to działanie odwrotne do potęgowania. Skoro 5² = 25, to √25 = 5. Brzmi prosto, ale w zadaniach pojawiają się wyrażenia takie jak √12 + √27 albo (2√3)², i tu łatwo o błąd. W tym wpisie wyjaśniam definicję pierwiastka, wszystkie wzory na działania, wyłączanie czynnika przed pierwiastek, dodawanie i mnożenie pierwiastków, porównywanie i szacowanie. Wszystko krok po kroku, na wielu przykładach.

1Definicja pierwiastka

Pierwiastek kwadratowy
a = b⟺b2 = a i b ≥ 0

Pierwiastek kwadratowy z nieujemnej liczby a to taka nieujemna liczba b, która podniesiona do kwadratu daje a. Liczba pod pierwiastkiem nie może być ujemna, bo kwadrat żadnej liczby rzeczywistej nie jest ujemny.

Pierwiastek sześcienny
3a = b⟺b3 = a

Tutaj liczba pod pierwiastkiem może być ujemna, bo sześcian liczby ujemnej jest ujemny: 3−8 = −2, ponieważ (−2)³ = −8. Podobnie definiuje się pierwiastki wyższych stopni: 416 = 2, bo 2⁴ = 16.

Najważniejsza uwaga9 to 3, a nie ±3. Pierwiastek kwadratowy z definicji jest nieujemny. Dwa rozwiązania, 3 i −3, ma równanie x² = 9. To dwie różne rzeczy: symbol √ oznacza jedną konkretną liczbę.

Warto znać na pamięć kwadraty i sześciany małych liczb, bo wtedy wiele pierwiastków liczy się w pamięci:

n12345678910111213152025
n2149162536496481100121144169225400625
n31827641252163435127291000

2Wzory na działania

Mnożenie pierwiastków
a · b = a · b

Pierwiastki tego samego stopnia można mnożyć, mnożąc liczby pod nimi. Działa to też w drugą stronę: pierwiastek z iloczynu to iloczyn pierwiastków (dla a, b ≥ 0).

2 · 8 = 16 = 43 · 12 = 36 = 65 · 7 = 35
Dzielenie pierwiastków
ab = ab

Tak samo przy dzieleniu (dla a ≥ 0, b > 0).

502 = 25 = 5916 = 34273 = 3
Pierwiastek i kwadrat się znoszą
(a)2 = a   oraz   a2 = |a|

Podniesienie pierwiastka do kwadratu daje liczbę spod pierwiastka. Ale pierwiastek z kwadratu to wartość bezwzględna, bo wynik pierwiastka musi być nieujemny.

(7)2 = 7(−5)2 = |−5| = 5(32)2 = 9 · 2 = 18
Najczęstszy błąd z pierwiastkamiNie ma wzoru na pierwiastek z sumy. 9 + 16 to 25 = 5, a nie 9 + 16 = 7. Tak samo √(a − b) to zwykle nie √a − √b. Mnożenie i dzielenie można „rozdzielać” pod pierwiastkiem, dodawania i odejmowania nie.

3Wyłączanie czynnika przed pierwiastek

Gdy liczba pod pierwiastkiem dzieli się przez kwadrat jakiejś liczby, możemy ten kwadrat „wyciągnąć” przed pierwiastek. Rozkładamy liczbę na iloczyn, w którym jeden czynnik jest jak największym kwadratem, i korzystamy ze wzoru na mnożenie.

Przykład72

Krok 1. Szukamy największego kwadratu, który dzieli 72

Kwadraty: 4, 9, 16, 25, 36, 49, 64. Przez 36 się dzieli: 72 = 36 · 2.

Krok 2. Rozdzielamy pierwiastek

72=36 · 2=36 · 2=62
Odpowiedź62

Gdybyśmy wzięli mniejszy kwadrat, na przykład 72 = 4 · 18, wyszłoby 2√18, a √18 da się jeszcze uprościć do 3√2. Na końcu i tak dostaniemy 2 · 3√2 = 6√2, tylko w dwóch krokach.

PierwiastekRozkładWynik
124 · 323
189 · 232
5025 · 252
7525 · 353
9849 · 272
200100 · 2102
3168 · 2232
35427 · 2332

Przy pierwiastku sześciennym szukamy sześcianów: 8, 27, 64, 125.

4Włączanie czynnika pod pierwiastek

To działanie odwrotne. Liczbę przed pierwiastkiem podnosimy do kwadratu i mnożymy przez liczbę pod pierwiastkiem: 32 = 9 · 2 = 18. Przydaje się to przy porównywaniu pierwiastków.

Pierwiastki to w moim kursie „Matematyka od podstaw do matury” osobna lekcja, a po niej są cztery lekcje o usuwaniu niewymierności z mianownika i trzy zestawy zadań maturalnych z potęg i pierwiastków. Wszystko rozpisane krok po kroku, tak jak tutaj.

Zobacz kurs na Udemy

5Dodawanie i odejmowanie pierwiastków

Pierwiastki dodajemy tak, jak wyrazy podobne w algebrze: 2x + 5x = 7x. Dodawać można tylko pierwiastki z tej samej liczby.

23 + 53=73   tak jak   2x + 5x = 7x

Często pierwiastki wyglądają na różne, a po wyłączeniu czynnika okazują się podobne:

Przykład12 + 27
12 + 27=23 + 33=53
Odpowiedź53
Przykład50 − 8 + 18

Upraszczamy każdy: 50 = 52, 8 = 22, 18 = 32. Wszystkie są „z dwójką”: 5√2 − 2√2 + 3√2 = 6√2.

Odpowiedź62
Uwaga na częsty błąd2 + 3 nie da się uprościć. To nie 5. Tak samo jak 2x + 3y nie da się zapisać prościej. Pierwiastki z różnych liczb, których nie można sprowadzić do tej samej, zostają w sumie.

6Mnożenie wyrażeń z pierwiastkami

Liczby przed pierwiastkami mnożymy z liczbami, a pierwiastki z pierwiastkami. Wyrażenia z nawiasami wymnażamy jak zwykle, każdy z każdym.

WyrażenieRachunekWynik
23 · 52(2 · 5) · 3 · 2106
35 · 256 · 25 = 6 · 530
2(8 + 3)16 + 324 + 32
(3 + 1)(3 − 1)3 − 1, wzór na różnicę kwadratów2
(5 + 2)25 + 45 + 4, kwadrat sumy9 + 45

Przy dwóch ostatnich przydają się wzory skróconego mnożenia. Iloczyn (√a − b)(√a + b) usuwa pierwiastek, co wykorzystuje się przy usuwaniu niewymierności z mianownika.

7Szacowanie i porównywanie

Między jakimi liczbami całkowitymi leży pierwiastek?

Szukamy najbliższych kwadratów. 16 < 20 < 25, więc 16 < 20 < 25, czyli 4 < √20 < 5. Dokładniej: 20 jest bliżej 16 niż 25, więc √20 jest bliżej 4 i wynosi około 4,47.

Który pierwiastek jest większy?

Przykład35 ? 52

Włączamy czynniki pod pierwiastek: 35 = 45 oraz 52 = 50. Większy pierwiastek ma większą liczbę pod spodem, a 50 > 45.

Odpowiedź35 < 52

8Pierwiastki jako potęgi

Pierwiastek można zapisać jako potęgę o wykładniku ułamkowym: a = a12, 3a = a13, a ogólnie nam = amn. Dzięki temu do pierwiastków można stosować wszystkie wzory na potęgi. Szczegóły są we wpisie o działaniach na potęgach.

Na maturze podstawowej

Pierwiastki pojawiają się na maturze podstawowej w zadaniach zamkniętych z liczb rzeczywistych prawie w każdym arkuszu: trzeba obliczyć wartość wyrażenia, uprościć sumę pierwiastków albo porównać liczby. Do tego wracają w geometrii (przekątna kwadratu, wysokość trójkąta równobocznego) i w funkcji kwadratowej (√Δ). Kluczowe umiejętności to wyłączanie czynnika przed pierwiastek i dodawanie tylko pierwiastków podobnych.

Zadanie w stylu maturalnym (zamknięte)Wartość wyrażenia 50 − 18 jest równa:

A. 32
B. 22
C. 2
D. 4

Rozwiązanie: 50 = 52, 18 = 32, więc 5√2 − 3√2 = 2√2. Odpowiedź B. Odpowiedź A to „odjęcie pod pierwiastkiem”, √(50 − 18) = √32 = 4√2, czyli klasyczny błąd z pierwiastkiem różnicy.

Zadanie w stylu maturalnym (otwarte)Oblicz wartość wyrażenia (12 − 3)2 + 75 · 3.

Rozwiązanie: w nawiasie 12 = 23, więc 23 − 3 = 3 i (3)2 = 3. Iloczyn: 75 · 3 = 225 = 15. Razem 3 + 15 = 18. Odpowiedź: 18. Upraszczanie nawiasu przed podniesieniem do kwadratu oszczędza sporo liczenia.

9Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to rozdzielanie pierwiastka z sumy lub różnicy: √(a + b) ≠ √a + √b. Drugi to podawanie dwóch wyników dla √9. Trzeci to dodawanie pierwiastków z różnych liczb: √2 + √3 ≠ √5. Czwarty to wyłączanie przed pierwiastek liczby, która nie jest kwadratem, na przykład √12 = 3√4. Piąty to niedokończone upraszczanie, na przykład zostawienie 2√18 zamiast 6√2. Szósty to zapomnienie o podniesieniu do kwadratu liczby przed pierwiastkiem: (3√2)² to 18, a nie 6.

10Sprawdź się

Policz samodzielnie, a potem kliknij, żeby zobaczyć rozwiązanie.

1. Oblicz 144

12

2. Oblicz 3−27

−3

3. Oblicz 48

16 · 3 = 43

4. Oblicz 45 + 20

35 + 25 = 55

5. Oblicz 6 · 24

144 = 12

6. Oblicz (27)2

4 · 7 = 28

7. Między jakimi liczbami całkowitymi leży 40?

między 6 a 7, bo 36 < 40 < 49

8. Który jest większy: 26 czy 33?

24 i 27, więc 33

Potęgi, pierwiastki i cała matura krok po kroku

W kursie wideo „Matematyka od podstaw do matury” pierwiastki są omówione razem z potęgami i usuwaniem niewymierności z mianownika, a potem przećwiczone w trzech zestawach zadań maturalnych. Dalej są procenty, logarytmy, funkcje, ciągi, geometria, statystyka i prawdopodobieństwo. Oglądasz w swoim tempie i wracasz do lekcji, kiedy potrzebujesz.

Przejdź do kursu na Udemy

Powiązane tematy

Kurs wideo krok po krokuMatematyka od podstaw do matury

Facebook
Pinterest
Twitter
LinkedIn

KURS MATURALNY

Uczysz się do matury z matematyki?

Jeśli ten wpis Ci pomógł, ale masz w głowie:

„okej, ten temat ogarniam… ale co z całą resztą?”

to właśnie po to stworzyłam mój kurs maturalny.

Nie musisz skakać po przypadkowych filmach, wpisach i zadaniach ani zastanawiać się, czego uczyć się najpierw.

W kursie przechodzimy przez wszystko krok po kroku:

Najpierw Narzędziownia – czyli podstawy, na których najczęściej wykładają się zadania: ułamki, potęgi, pierwiastki, procenty, logarytmy i inne rzeczy, które „niby były”, ale jakoś nie chcą zostać w głowie.

Potem zadania maturalne – dział po dziale, dokładnie w takim stylu, jaki spotkasz na maturze.

Na końcu arkusze CKE – żebyś nie tylko znał/a teorię, ale umiał/a faktycznie usiąść do arkusza i liczyć.

Ty liczysz. Ja pilnuję, żeby to miało kolejność. 😎

Schemat jest prosty i brutalnie skuteczny:

zrozumienie → praktyka → powtórka → utrwalenie.

Zaczynasz od zera

3–4 miesiące

Masz już podstawy

4–6 tygodni