KURS MATURALNY

Prawdopodobieństwo klasyczne: wzór i zadania krok po kroku

Tego się dowiesz!

Jaka jest szansa, że wypadnie szóstka? Że wylosujesz białą kulę? Że suma oczek na dwóch kostkach wyniesie 7? Na takie pytania odpowiada prawdopodobieństwo klasyczne. Opiera się na jednym wzorze, ale cała sztuka polega na tym, żeby dobrze policzyć możliwe wyniki. W tym wpisie wyjaśniam podstawowe pojęcia, wzór i jego założenia, i rozwiązuję krok po kroku typowe zadania z kostkami, monetami, urnami i losowaniem liczb.

1Podstawowe pojęcia

PojęcieZnaczeniePrzykład: rzut kostką
doświadczenie losoweczynność, której wyniku nie da się przewidziećrzut kostką
zdarzenie elementarnejeden możliwy wynikwypadło 4
Ω (omega)zbiór wszystkich zdarzeń elementarnychΩ = {1, 2, 3, 4, 5, 6}, |Ω| = 6
zdarzenie Azbiór wyników, które nas interesująA: wypadła liczba parzysta, A = {2, 4, 6}
|A|liczba wyników sprzyjających zdarzeniu A|A| = 3

2Wzór na prawdopodobieństwo klasyczne

Prawdopodobieństwo klasyczne
P(A) = |A||Ω|

Liczba wyników sprzyjających podzielona przez liczbę wszystkich wyników. Wzór działa tylko wtedy, gdy wszystkie zdarzenia elementarne są jednakowo prawdopodobne.

Dla rzutu kostką: P(liczba parzysta) = 3/6 = ½. P(liczba większa od 4) = 2/6 = ⅓, bo sprzyjają tylko 5 i 6.

Najważniejsza pułapkaPrzy rzucie dwiema kostkami możliwych sum jest 11 (od 2 do 12), ale nie są one jednakowo prawdopodobne: sumę 2 daje tylko wynik (1, 1), a sumę 7 aż sześć wyników. Dlatego za Ω nie można wziąć zbioru sum. Trzeba wziąć pary wyników, a tych jest 36.

3Własności i zdarzenie przeciwne

WłasnośćZnaczenie
0 ≤ P(A) ≤ 1prawdopodobieństwo nigdy nie jest ujemne ani większe od 1
P(Ω) = 1zdarzenie pewne, na przykład wypadnie liczba od 1 do 6
P(∅) = 0zdarzenie niemożliwe, na przykład wypadnie 7
P(A’) = 1 − P(A)A’ to zdarzenie przeciwne: A nie zaszło

Zdarzenie przeciwne jest najwygodniejsze, gdy w treści pojawia się słowo „przynajmniej” albo „co najmniej”. Zamiast liczyć wszystkie przypadki, liczy się jeden przypadek przeciwny i odejmuje od 1.

4Dwie kostki

Przy rzucie dwiema kostkami (albo dwukrotnym rzucie jedną) każdy wynik to para (wynik pierwszej, wynik drugiej). Jest ich 6 · 6 = 36. Najwygodniej zapisać je w tabeli, w której w każdej kratce jest suma oczek.

PrzykładRzucamy dwiema kostkami. Oblicz prawdopodobieństwo, że suma oczek wyniesie 7.
123456
1234567
2345678
3456789
45678910
567891011
6789101112
Suma 7 wypada w 6 kratkach z 36.

P = 636 = 16. To najczęstsza suma na dwóch kostkach.

Odpowiedź16
PrzykładRzucamy dwiema kostkami. Oblicz prawdopodobieństwo, że wypadnie przynajmniej jedna szóstka.

Zdarzenie przeciwne: na żadnej kostce nie wypadło 6. Wtedy na każdej kostce może być 1–5, czyli 5 · 5 = 25 wyników.

P(A’) = 2536brak szóstki
P(A) = 1 − 2536 = 1136
123456
1234567
2345678
3456789
45678910
567891011
6789101112
Przynajmniej jedna szóstka: ostatni wiersz i ostatnia kolumna, razem 11 kratek.
Odpowiedź1136
Uwaga na częsty błąd11, a nie 12. Kratka (6, 6) leży i w ostatnim wierszu, i w ostatniej kolumnie, więc liczenie „6 + 6” policzyłoby ją dwa razy.

Kombinatoryka i prawdopodobieństwo mają w moim kursie „Matematyka od podstaw do matury” osobny dział: reguła mnożenia, tabele, drzewka, prawdopodobieństwo klasyczne i zadania maturalne rozwiązywane krok po kroku. To jeden z najpewniejszych tematów na maturze.

Zobacz kurs na Udemy

5Monety

PrzykładRzucamy trzy razy monetą. Oblicz prawdopodobieństwo, że wypadną dokładnie dwa orły.

Każdy rzut ma 2 wyniki, więc |Ω| = 2 · 2 · 2 = 8. Wypiszmy wszystkie: OOO, OOR, ORO, ROO, ORR, ROR, RRO, RRR. Dokładnie dwa orły: OOR, ORO, ROO.

OdpowiedźP = 38

Prawdopodobieństwo, że wypadnie przynajmniej jeden orzeł, liczymy przez zdarzenie przeciwne: tylko RRR nie ma orła, więc P = 1 − ⅛ = ⅞.

6Kule w urnie

PrzykładW urnie jest 5 kul białych i 3 czarne. Losujemy jedną kulę. Jakie jest prawdopodobieństwo, że będzie biała?

|Ω| = 8, |A| = 5, więc P = 5/8.

Odpowiedź58
PrzykładZ tej samej urny losujemy kolejno dwie kule bez zwracania. Oblicz prawdopodobieństwo, że obie będą białe.
|Ω| = 8 · 7 = 56pierwsza kula: 8 możliwości, druga: 7
|A| = 5 · 4 = 20pierwsza biała: 5, druga biała: 4
P(A) = 2056 = 514
Odpowiedź514

„Bez zwracania” oznacza, że po wylosowaniu kula nie wraca do urny, więc przy drugim losowaniu jest o jedną mniej. Przy losowaniu „ze zwracaniem” byłoby |Ω| = 64 i |A| = 25.

7Losowanie liczby

PrzykładZe zbioru {1, 2, …, 30} losujemy jedną liczbę. Oblicz prawdopodobieństwo, że jest podzielna przez 3 lub przez 5.
przez 3: 3, 6, …, 30, czyli 10 liczb
przez 5: 5, 10, …, 30, czyli 6 liczb
przez 3 i przez 5: 15, 30, czyli 2 liczbypodzielne przez 15, policzone dwa razy
|A| = 10 + 6 − 2 = 14
P = 1430 = 715
Odpowiedź715

Przy słowie „lub” trzeba odjąć elementy wspólne, bo inaczej liczy się je dwa razy. Ogólnie: P(A ∪ B) = P(A) + P(B) − P(A ∩ B).

Na maturze podstawowej

Prawdopodobieństwo klasyczne to pewniak maturalny: prawie co roku pojawia się w zadaniu zamkniętym, a często także w zadaniu otwartym za 2 punkty. Najczęstsze tematy to dwie kostki, losowanie liczby z warunkami podzielności i losowanie kul. W zadaniu otwartym trzeba zapisać, czym jest Ω i ile ma elementów oraz które wyniki sprzyjają zdarzeniu.

Zadanie w stylu maturalnym (zamknięte)Rzucamy dwa razy kostką. Prawdopodobieństwo, że suma oczek będzie równa 4, jest równe:

A. 112
B. 19
C. 16
D. 111

Rozwiązanie: |Ω| = 36. Sumę 4 dają (1, 3), (2, 2) i (3, 1), czyli 3 wyniki. P = 3/36 = 1/12. Odpowiedź A. Odpowiedź D wychodzi przy błędnym przyjęciu, że wszystkich sum jest 11 i są jednakowo prawdopodobne.

Zadanie w stylu maturalnym (otwarte)Ze zbioru liczb {1, 2, 3, …, 20} losujemy jedną liczbę. Oblicz prawdopodobieństwo, że wylosowana liczba jest podzielna przez 4 lub przez 6.
|Ω| = 20
przez 4: 4, 8, 12, 16, 205 liczb
przez 6: 6, 12, 183 liczby
przez 4 i 6: 121 liczba, podzielna przez 12
|A| = 5 + 3 − 1 = 7, P = 720

Odpowiedź: P = 7/20. Wypisanie sprzyjających liczb to najprostszy sposób, żeby nie pomylić się w liczeniu.

8Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to przyjęcie za Ω wyników, które nie są jednakowo prawdopodobne, na przykład sum oczek. Drugi to podwójne liczenie elementów wspólnych przy „lub”. Trzeci to wynik większy od 1 albo ujemny, który od razu wskazuje na pomyłkę. Czwarty to przy losowaniu bez zwracania liczenie tak, jakby kula wracała do urny. Piąty to przy „przynajmniej” liczenie wszystkich przypadków zamiast skorzystania ze zdarzenia przeciwnego. Szósty to brak skrócenia ułamka, gdy odpowiedzi są podane w postaci nieskracalnej.

9Sprawdź się

Policz samodzielnie, a potem kliknij, żeby zobaczyć rozwiązanie.

1. Rzut kostką. P(liczba pierwsza)?

2, 3, 5: 3/6 = ½

2. Dwie kostki. P(suma 10)?

(4,6), (5,5), (6,4): 3/36 = 1/12

3. Dwie kostki. P(iloczyn parzysty)?

przeciwne: obie nieparzyste 9/36, więc 27/36 = ¾

4. Dwie monety. P(dwa różne wyniki)?

OR, RO: 2/4 = ½

5. Urna: 4 czerwone, 6 zielonych. P(czerwona)?

4/10 = 2/5

6. Ta sama urna, dwie kule bez zwracania. P(obie zielone)?

6 · 5 / (10 · 9) = 30/90 = ⅓

7. Z {1, …, 50} losujemy liczbę. P(podzielna przez 7)?

7 liczb: 7/50

8. Trzy rzuty monetą. P(co najmniej jedna reszka)?

1 − ⅛ = ⅞

Kombinatoryka i prawdopodobieństwo krok po kroku

W kursie wideo „Matematyka od podstaw do matury” kombinatoryka i prawdopodobieństwo mają osobny dział: reguła mnożenia, wypisywanie wyników, tabele i drzewka, prawdopodobieństwo klasyczne i zdarzenie przeciwne, a do tego zadania maturalne rozwiązywane krok po kroku. Oglądasz w swoim tempie i wracasz do lekcji, kiedy potrzebujesz.

Przejdź do kursu na Udemy
Facebook
Pinterest
Twitter
LinkedIn

KURS MATURALNY

Uczysz się do matury z matematyki?

Jeśli ten wpis Ci pomógł, ale masz w głowie:

„okej, ten temat ogarniam… ale co z całą resztą?”

to właśnie po to stworzyłam mój kurs maturalny.

Nie musisz skakać po przypadkowych filmach, wpisach i zadaniach ani zastanawiać się, czego uczyć się najpierw.

W kursie przechodzimy przez wszystko krok po kroku:

Najpierw Narzędziownia – czyli podstawy, na których najczęściej wykładają się zadania: ułamki, potęgi, pierwiastki, procenty, logarytmy i inne rzeczy, które „niby były”, ale jakoś nie chcą zostać w głowie.

Potem zadania maturalne – dział po dziale, dokładnie w takim stylu, jaki spotkasz na maturze.

Na końcu arkusze CKE – żebyś nie tylko znał/a teorię, ale umiał/a faktycznie usiąść do arkusza i liczyć.

Ty liczysz. Ja pilnuję, żeby to miało kolejność. 😎

Schemat jest prosty i brutalnie skuteczny:

zrozumienie → praktyka → powtórka → utrwalenie.

Zaczynasz od zera

3–4 miesiące

Masz już podstawy

4–6 tygodni