KURS MATURALNY

Nierówności liniowe krok po kroku

Tego się dowiesz!

Nierówności liniowe rozwiązuje się prawie tak samo jak równania. Prawie, bo jest jedna reguła, o której trzeba pamiętać, i to ona jest źródłem większości błędów. Drugą różnicą jest odpowiedź: rozwiązaniem nierówności nie jest jedna liczba, tylko cały zbiór liczb, zwykle przedział. W tym wpisie pokazuję zasady, rozwiązuję krok po kroku nierówności z nawiasami i ułamkami, każdą rysuję na osi liczbowej, a na końcu omawiam układy nierówności i zadanie tekstowe.

1Znaki nierówności i zapis rozwiązania

ZnakCzytamyNa osiPrzedział (przykład dla 4)
x < 4x mniejsze od 4puste kółko, w lewo(−∞; 4)
x ≤ 4x mniejsze lub równe 4pełne kółko, w lewo(−∞; 4⟩
x > 4x większe od 4puste kółko, w prawo(4; +∞)
x ≥ 4x większe lub równe 4pełne kółko, w prawo⟨4; +∞)

Rozwiązanie można zapisać na trzy sposoby: jako prostą nierówność (x < 4), jako przedział (x ∈ (−∞; 4)) albo na osi liczbowej. Na maturze zwykle oczekuje się przedziału. Więcej o zapisie przedziałów jest we wpisie o działaniach na przedziałach.

2Zasady przekształceń

Do obu stron nierówności można

1. Dodać lub odjąć tę samą liczbę albo wyrażenie. Znak się nie zmienia.

2. Pomnożyć lub podzielić przez tę samą liczbę dodatnią. Znak się nie zmienia.

3. Pomnożyć lub podzielić przez tę samą liczbę ujemną. Znak się odwraca: < na >, ≤ na ≥ i odwrotnie.

Dlaczego znak się odwraca?

Weźmy prawdziwą nierówność 2 < 5. Pomnóżmy obie strony przez −1. Dostajemy −2 i −5. Na osi liczbowej −2 leży na prawo od −5, czyli −2 > −5. Mnożenie przez liczbę ujemną „odbija” liczby względem zera, a wtedy ich kolejność się odwraca. Gdybyśmy zostawili znak, dostalibyśmy fałsz: −2 < −5.

2 < 5−2 > −5−5−2025
Najważniejsza regułaNajczęstszy błąd w nierównościach to zapomnienie o odwróceniu znaku przy dzieleniu przez liczbę ujemną. Dzieje się to zwykle w ostatnim kroku, na przykład z −3x ≥ 9. Zawsze zatrzymaj się, gdy dzielisz, i sprawdź znak liczby, przez którą dzielisz.

3Przykłady krok po kroku

Na pomarańczowym tle jest wyraz, z którym coś robimy, a na czerwono znak, który się odwraca.

Przykład2x + 3 < 11
2x < 11 − 3odejmujemy 3
2x < 8dzielimy przez 2, liczbę dodatnią: znak zostaje
x < 4
x < 40246
Odpowiedźx ∈ (−∞; 4)
Przykład5 − 3x ≥ 14
−3x ≥ 14 − 5odejmujemy 5
−3x ≥ 9dzielimy przez −3, liczbę ujemną
x ≤ −3znak się odwraca

Sprawdzenie dla x = −4, które powinno spełniać nierówność: 5 − 3 · (−4) = 5 + 12 = 17 ≥ 14. Zgadza się. A x = 0 nie powinno: 5 ≥ 14 to fałsz.

x ≤ −3−6−30
Odpowiedźx ∈ (−∞; −3⟩

Można też uniknąć dzielenia przez liczbę ujemną, przenosząc x na drugą stronę: 5 − 14 ≥ 3x, czyli −9 ≥ 3x, czyli −3 ≥ x. To ten sam wynik zapisany od drugiej strony.

Przykład2(x + 1) − 3 ≤ 4x + 5
2x + 2 − 3 ≤ 4x + 5opuszczamy nawias
2x − 1 ≤ 4x + 5
−1 − 5 ≤ 4x − 2xx na prawo, żeby współczynnik był dodatni
−6 ≤ 2x
−3 ≤ xdzielimy przez 2
x ≥ −3−6−303
Odpowiedźx ∈ ⟨−3; +∞)
Przykładx − 12 − x + 23 > 1
x − 12 − x + 23 > 1 | · 6mnożymy przez 6, liczbę dodatnią
3(x − 1) − 2(x + 2) > 6
3x − 3 − 2x − 4 > 6minus przed drugim nawiasem
x − 7 > 6
x > 13
Odpowiedźx ∈ (13; +∞)

Nierówności liniowe mają w moim kursie „Matematyka od podstaw do matury” osobną lekcję, a zaraz przed nimi są przedziały i działania na nich. Potem ta sama technika wraca w nierównościach kwadratowych i z wartością bezwzględną. Wszystko krok po kroku, z rysunkami na osi.

Zobacz kurs na Udemy

4Gdy x znika

Czasem po przekształceniach x znika z obu stron. Wtedy zostaje zdanie o liczbach, które jest albo prawdziwe, albo fałszywe.

Przykładx + 2 < x

Odejmujemy x od obu stron: 2 < 0. To fałsz, niezależnie od x. Nierówność nie ma rozwiązań.

Odpowiedźx ∈ ∅
Przykład3(x − 1) − 2x > x − 10

3x − 3 − 2x > x − 10, czyli x − 3 > x − 10, czyli −3 > −10. To prawda dla każdego x, więc każda liczba rzeczywista spełnia nierówność.

Odpowiedźx ∈ ℝ

5Najmniejsza i największa liczba całkowita

PrzykładWyznacz największą liczbę całkowitą spełniającą nierówność 4x − 1 < 2x + 6.

2x < 7, czyli x < 3,5. Liczby całkowite mniejsze od 3,5 to …, 1, 2, 3. Największa z nich to 3. Uważaj: 4 już nie spełnia nierówności, a 3,5 nie jest liczbą całkowitą.

Odpowiedź3

Przy nierówności ostrej, na przykład x < 4, największą liczbą całkowitą jest 3, a przy nieostrej, x ≤ 4, już 4.

6Układ nierówności i nierówność podwójna

Układ nierówności to kilka nierówności, które muszą być spełnione jednocześnie. Rozwiązujemy każdą osobno, a wynikiem jest część wspólna rozwiązań.

PrzykładRozwiąż układ: 2x − 1 > 3 oraz x + 4 ≤ 10.

Pierwsza: 2x > 4, czyli x > 2. Druga: x ≤ 6. Rysujemy obie na osi i bierzemy to, co jest zamalowane w obu wierszach:

x > 2x ≤ 6obie naraz02468
Odpowiedźx ∈ (2; 6⟩
PrzykładRozwiąż nierówność podwójną −1 < 2x + 3 ≤ 7.

Nierówność podwójna to skrót układu. Te same działania wykonujemy na wszystkich trzech częściach naraz: odejmujemy 3, czyli −4 < 2x ≤ 4, i dzielimy przez 2, czyli −2 < x ≤ 2.

Odpowiedźx ∈ (−2; 2⟩

7Zadanie tekstowe

PrzykładAbonament A kosztuje 30 zł miesięcznie i 0,10 zł za minutę rozmowy. Abonament B nie ma opłaty stałej, ale minuta kosztuje 0,25 zł. Od ilu minut miesięcznie abonament A jest tańszy?

Niech x to liczba minut. Koszt A to 30 + 0,1x, a koszt B to 0,25x. Szukamy x, dla których A jest tańszy:

30 + 0,1x < 0,25x
30 < 0,15xodejmujemy 0,1x
200 < xdzielimy przez 0,15

Sprawdzenie dla 200 minut: A kosztuje 30 + 20 = 50 zł, a B też 0,25 · 200 = 50 zł. Przy 200 minutach koszty są równe, a powyżej abonament A jest tańszy.

Odpowiedźpowyżej 200 minut miesięcznie
Na maturze podstawowej

Nierówności liniowe pojawiają się na maturze w zadaniach zamkniętych, w których trzeba wskazać zbiór rozwiązań, często zaznaczony na osi liczbowej, oraz jako część innych zadań: przy dziedzinie, w układach nierówności czy przy szukaniu liczb całkowitych. Autorzy zadań bardzo chętnie wpisują do odpowiedzi przedział z nieodwróconym znakiem.

Zadanie w stylu maturalnym (zamknięte)Zbiorem rozwiązań nierówności 3 − 2x ≥ 7 jest przedział:

A. (−∞; −2⟩
B. ⟨−2; +∞)
C. (−∞; −2)
D. ⟨2; +∞)

−2x ≥ 4odejmujemy 3
x ≤ −2dzielimy przez −2, znak się odwraca

Odpowiedź A. Odpowiedź B to wynik bez odwrócenia znaku, C ma zły nawias (nierówność jest nieostra), a D powstaje z błędu przy odejmowaniu.

Zadanie w stylu maturalnym (otwarte)Wyznacz wszystkie liczby naturalne spełniające nierówność x + 32 − x3 > x − 1.
x + 32 − x3 > x − 1 | · 6wspólny mianownik 6
3(x + 3) − 2x > 6x − 6prawa strona też razy 6
3x + 9 − 2x > 6x − 6
x + 9 > 6x − 6
15 > 5x
x < 3

Liczby naturalne mniejsze od 3 to 0, 1 i 2. Odpowiedź: 0, 1, 2. W polskiej szkole do liczb naturalnych zalicza się zwykle 0, ale jeśli w treści zadania jest mowa o liczbach naturalnych dodatnich, odpowiedzią są tylko 1 i 2.

8Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to brak odwrócenia znaku przy mnożeniu lub dzieleniu przez liczbę ujemną. Drugi to odwracanie znaku przy dodawaniu lub odejmowaniu, choć wtedy znak się nie zmienia. Trzeci to zły nawias w odpowiedzi: przy ≤ i ≥ koniec należy do przedziału, przy < i > nie. Czwarty to błędy z minusem przed nawiasem i przy mnożeniu przez wspólny mianownik, tak samo jak w równaniach. Piąty to w układzie nierówności branie sumy rozwiązań zamiast części wspólnej.

9Sprawdź się

Rozwiąż samodzielnie, a potem kliknij, żeby zobaczyć rozwiązanie.

1. Rozwiąż 3x − 5 > 7

x > 4, czyli (4; +∞)

2. Rozwiąż −2x ≤ 8

x ≥ −4, czyli ⟨−4; +∞)

3. Rozwiąż 4 − x < 2x + 1

3 < 3x, x > 1

4. Rozwiąż 2(x − 3) ≥ 5x

−6 ≥ 3x, x ≤ −2

5. Rozwiąż x/2 − 1 < x/3

· 6: 3x − 6 < 2x, x < 6

6. Rozwiąż 5(x + 1) > 5x

5 > 0, prawda, x ∈ ℝ

7. Najmniejsza liczba całkowita spełniająca 2x + 7 > 0

x > −3,5, więc −3

8. Układ: x − 2 ≥ 0 i 3x < 15

x ≥ 2 i x < 5, czyli ⟨2; 5)

Nierówności i cała matura krok po kroku

W kursie wideo „Matematyka od podstaw do matury” nierówności liniowe są omówione razem z przedziałami, równaniami i układami równań, a potem wracają jako nierówności kwadratowe, z wartością bezwzględną i w funkcjach. Każdy dział ma lekcje z teorią i zadania maturalne rozwiązywane krok po kroku. Oglądasz w swoim tempie i wracasz do lekcji, kiedy potrzebujesz.

Przejdź do kursu na Udemy
Facebook
Pinterest
Twitter
LinkedIn

KURS MATURALNY

Uczysz się do matury z matematyki?

Jeśli ten wpis Ci pomógł, ale masz w głowie:

„okej, ten temat ogarniam… ale co z całą resztą?”

to właśnie po to stworzyłam mój kurs maturalny.

Nie musisz skakać po przypadkowych filmach, wpisach i zadaniach ani zastanawiać się, czego uczyć się najpierw.

W kursie przechodzimy przez wszystko krok po kroku:

Najpierw Narzędziownia – czyli podstawy, na których najczęściej wykładają się zadania: ułamki, potęgi, pierwiastki, procenty, logarytmy i inne rzeczy, które „niby były”, ale jakoś nie chcą zostać w głowie.

Potem zadania maturalne – dział po dziale, dokładnie w takim stylu, jaki spotkasz na maturze.

Na końcu arkusze CKE – żebyś nie tylko znał/a teorię, ale umiał/a faktycznie usiąść do arkusza i liczyć.

Ty liczysz. Ja pilnuję, żeby to miało kolejność. 😎

Schemat jest prosty i brutalnie skuteczny:

zrozumienie → praktyka → powtórka → utrwalenie.

Zaczynasz od zera

3–4 miesiące

Masz już podstawy

4–6 tygodni