KURS MATURALNY

Kiedy funkcja liniowa przyjmuje wartości nieujemne

Tego się dowiesz!

Kiedy funkcja liniowa przyjmuje wartości nieujemne

Pytanie „kiedy funkcja przyjmuje wartości nieujemne” oznacza: dla jakich argumentów x wynik funkcji jest większy od zera albo równy zero. Na wykresie to te x, dla których prosta leży nad osią x albo dokładnie na niej. W tym wpisie wyjaśnię, czym wartości nieujemne różnią się od dodatnich, i rozwiążę krok po kroku dużo przykładów.

1Co znaczy „nieujemne”

Słowo „nieujemne” czytaj dosłownie: nie-ujemne, czyli wszystkie liczby, które nie są ujemne. Należą do nich liczby dodatnie oraz zero. Zero nie jest ani dodatnie, ani ujemne, ale na pewno nie jest ujemne, więc jest nieujemne.

Zapamiętaj
f(x) ≥ 0⟺ax + b ≥ 0

Funkcja liniowa przyjmuje wartości nieujemne dla tych x, które spełniają nierówność ax + b ≥ 0. Na wykresie to część prostej nad osią x razem z punktem, w którym prosta przecina oś.

OkreślenieNierównośćCzy zero należy
dodatnief(x) > 0nie
ujemnef(x) < 0nie
nieujemnef(x) ≥ 0tak
niedodatnief(x) ≤ 0tak

Różnica między wartościami dodatnimi a nieujemnymi to dokładnie jeden punkt: miejsce zerowe. Przy wartościach dodatnich go nie bierzemy, przy nieujemnych bierzemy. W zapisie widać to po nawiasie, a na wykresie po kółku.

2Jak to wygląda na wykresie

Na rysunkach jasnym tłem zaznaczona jest górna połowa układu, gdzie y > 0. Część prostej z wartościami nieujemnymi jest miętowa, a z ujemnymi szara. Gruba miętowa kreska na osi x pokazuje odpowiedź. W miejscu zerowym jest pełne kółko, bo ten punkt też należy do odpowiedzi.

−2246−6−4−2246xyy ≥ 0x₀ = 2

Dla f(x) = 2x − 4 prosta przecina oś x w punkcie x = 2. Na prawo od niego jest nad osią, a w samym x = 2 leży na osi, bo f(2) = 0. Wartości nieujemne są więc dla x ≥ 2, czyli x ∈ ⟨2; +∞).

Nawias ostry ⟨ ⟩ i pełne kółkoNawias ostry oznacza, że liczba przy nim należy do przedziału. Zapis ⟨2; +∞) czytamy: liczba 2 oraz wszystkie liczby większe od 2. Przy nieskończoności zawsze stoi nawias okrągły, bo nieskończoność nie jest liczbą, którą można „wziąć”.

3Przepis krok po kroku

Jak rozwiązać rachunkiem

1. Zapisz nierówność ax + b ≥ 0.

2. Przenieś b na prawą stronę ze zmianą znaku: ax ≥ −b.

3. Podziel obie strony przez a. Jeśli a jest ujemne, odwróć znak: ≥ zmienia się na ≤.

4. Zapisz wynik jako przedział z nawiasem ostrym przy miejscu zerowym i sprawdź go liczbą.

Najważniejsza zasadaPrzy dzieleniu nierówności przez liczbę ujemną znak zmienia się na przeciwny: ≥ na ≤. Przykład z liczbami: 8 ≥ 3, ale po pomnożeniu przez −1 mamy −8 ≤ −3.
Współczynnik aJak wygląda prostaGdzie wartości nieujemne
a > 0rośniex ≥ x₀, czyli ⟨x₀; +∞)
a < 0malejex ≤ x₀, czyli (−∞; x₀⟩
a = 0, b ≥ 0pozioma nad osią lub na osidla każdego x
a = 0, b < 0pozioma pod osiądla żadnego x

4Przykład: f(x) = 3x − 9

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = 3x − 9 przyjmuje wartości nieujemne.

Najprostszy przypadek: a dodatnie, więc funkcja rośnie i wartości nieujemne są na prawo od miejsca zerowego, razem z nim.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

3x − 9 ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

9 przenosimy na drugą stronę ze zmianą znaku: minus zmienia się w plus.

3x ≥ 9

Krok 3. Dzielimy przez a = 3

a = 3 jest dodatnie, więc znak ≥ zostaje bez zmian.

x ≥ 9 : 3→x ≥ 3

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = 5: f(5) = 3 · 5 − 9 = 6, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(3) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = 3 należy do odpowiedzi.

−2246−10−8−6−4−2246xyy ≥ 0x₀ = 3
Odpowiedźx ∈ ⟨3; +∞)

5Przykład: f(x) = −2x + 6

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = −2x + 6 przyjmuje wartości nieujemne.

Współczynnik a jest ujemny, więc funkcja maleje. Wartości nieujemne będą na lewo od miejsca zerowego. Uważaj na krok 3.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

−2x + 6 ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

6 przenosimy na drugą stronę ze zmianą znaku: plus zmienia się w minus.

−2x ≥ −6

Krok 3. Dzielimy przez a = −2

a = −2 jest ujemne, więc odwracamy znak: ≥ zmienia się na ≤.

x ≤ (−6) : (−2)→x ≤ 3

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = 1: f(1) = −2 · 1 + 6 = 4, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(3) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = 3 należy do odpowiedzi.

−2246−4−22468xyy ≥ 0x₀ = 3
Odpowiedźx ∈ (−∞; 3⟩

6Przykład: f(x) = 14x + 1

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = 14x + 1 przyjmuje wartości nieujemne.

Współczynnik a jest ułamkiem. W kroku 3 dzielimy przez ułamek, czyli mnożymy przez jego odwrotność.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

14x + 1 ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

1 przenosimy na drugą stronę ze zmianą znaku: plus zmienia się w minus.

14x ≥ −1

Krok 3. Dzielimy przez a = 14

a = 14 jest dodatnie, więc znak ≥ zostaje bez zmian. Dzielenie przez ułamek 14 to mnożenie przez jego odwrotność, czyli przez 4.

x ≥ (−1) : (14)→x ≥ −4

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = −2: f(−2) = 14 · (−2) + 1 = 12, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(−4) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = −4 należy do odpowiedzi.

−8−6−4−224−22xyy ≥ 0x₀ = −4
Odpowiedźx ∈ ⟨−4; +∞)

7Przykład: f(x) = −x − 1

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = −x − 1 przyjmuje wartości nieujemne.

Dwa minusy: a = −1 i b = −1. Funkcja maleje, więc odpowiedź będzie na lewo od miejsca zerowego.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

−x − 1 ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

1 przenosimy na drugą stronę ze zmianą znaku: minus zmienia się w plus.

−x ≥ 1

Krok 3. Dzielimy przez a = −1

a = −1 jest ujemne, więc odwracamy znak: ≥ zmienia się na ≤.

x ≤ 1 : (−1)→x ≤ −1

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = −3: f(−3) = −1 · (−3) − 1 = 2, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(−1) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = −1 należy do odpowiedzi.

−6−4−224−4−224xyy ≥ 0x₀ = −1
Odpowiedźx ∈ (−∞; −1⟩

8Przykład: f(x) = −32x + 3

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = −32x + 3 przyjmuje wartości nieujemne.

Ujemny ułamek. Odwracamy znak i mnożymy przez odwrotność ułamka.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

−32x + 3 ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

3 przenosimy na drugą stronę ze zmianą znaku: plus zmienia się w minus.

−32x ≥ −3

Krok 3. Dzielimy przez a = −32

a = −32 jest ujemne, więc odwracamy znak: ≥ zmienia się na ≤. Dzielenie przez −32 to mnożenie przez −23.

x ≤ (−3) : (−32)→x ≤ 2

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = 0: f(0) = −32 · 0 + 3 = 3, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(2) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = 2 należy do odpowiedzi.

−224−4−2246xyy ≥ 0x₀ = 2
Odpowiedźx ∈ (−∞; 2⟩

9Przykład: f(x) = 5x

Treść zadaniaWyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja f(x) = 5x przyjmuje wartości nieujemne.

Tu b = 0, więc prosta przechodzi przez początek układu, a miejscem zerowym jest x = 0.

Krok 1. Zapisujemy nierówność

5x ≥ 0

Krok 2. Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę

Wyraz wolny b = 0, więc nie ma czego przenosić.

5x ≥ 0

Krok 3. Dzielimy przez a = 5

a = 5 jest dodatnie, więc znak ≥ zostaje bez zmian.

x ≥ 0 : 5→x ≥ 0

Krok 4. Sprawdzamy i rysujemy

Liczba z przedziału, na przykład x = 2: f(2) = 5 · 2 = 10, wynik dodatni, więc się zgadza. Sprawdzamy też samo miejsce zerowe: f(0) = 0, a 0 ≥ 0, więc x = 0 należy do odpowiedzi.

−22−6−4−2246xyy ≥ 0x₀ = 0
Odpowiedźx ∈ ⟨0; +∞)

10Dodatnie czy nieujemne: porównanie

Weźmy tę samą funkcję f(x) = −2x + 6 i porównajmy odpowiedzi na dwa pytania.

PytanieNierównośćWynikPrzedział
wartości dodatnie−2x + 6 > 0x < 3(−∞; 3)
wartości nieujemne−2x + 6 ≥ 0x ≤ 3(−∞; 3⟩

Rachunek jest identyczny, zmienia się tylko jeden znak i jeden nawias. Liczba 3 należy do drugiej odpowiedzi, bo f(3) = 0, a zero jest nieujemne.

11Funkcja stała

Gdy a = 0, funkcja ma postać f(x) = b. Tu dobrze widać różnicę między „dodatnie” a „nieujemne”.

FunkcjaWartości dodatnieWartości nieujemne
f(x) = 3x ∈ ℝx ∈ ℝ
f(x) = 0x ∈ ∅x ∈ ℝ
f(x) = −2x ∈ ∅x ∈ ∅

Funkcja f(x) = 0 nigdy nie jest dodatnia, ale zawsze jest nieujemna, bo każda jej wartość wynosi 0, a 0 ≥ 0. Jej wykres to sama oś x.

−4−224−224xyy ≥ 0

12Odczytywanie z wykresu

Treść zadaniaNa rysunku przedstawiono wykres funkcji liniowej f. Podaj zbiór argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości nieujemne.
−4−2246−4−224xyy ≥ 0x₀ = 3(0, −2)

Prosta przecina oś x w punkcie x = 3. Na prawo od niego jest nad osią, a w samym x = 3 na osi. Dlatego odpowiedzią są wszystkie x ≥ 3.

Potwierdzenie rachunkiem: b = −2, a schodek to 3 w prawo i 2 w górę, więc a = ⅔. Nierówność ⅔x − 2 ≥ 0 daje ⅔x ≥ 2, a po pomnożeniu przez 3/2 wychodzi x ≥ 3.

Odpowiedźx ∈ ⟨3; +∞)

13Zadanie typu maturalnego: wzór z dwóch punktów

Treść zadaniaWykres funkcji liniowej f przechodzi przez punkty A = (−3, −4) i B = (1, 4). Wyznacz zbiór argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości nieujemne.

Krok 1. Liczymy współczynnik a

a = 4 − (−4)1 − (−3) = 84 = 2.

Krok 2. Liczymy b

Wstawiamy punkt B: 4 = 2 · 1 + b, więc b = 2. Wzór funkcji: f(x) = 2x + 2.

Krok 3. Rozwiązujemy nierówność

2x + 2 ≥ 0→2x ≥ −2→x ≥ −1

Dzielimy przez 2, czyli liczbę dodatnią, więc znak zostaje.

−4−224−6−4−2246xyy ≥ 0x₀ = −1AB
Odpowiedźx ∈ ⟨−1; +∞)

14Zadanie z życia: ile przejazdów zostało na karcie

Treść zadaniaNa karcie miejskiej jest 40 zł, a jeden przejazd kosztuje 4 zł. Saldo po n przejazdach opisuje funkcja S(n) = 40 − 4n. Ile przejazdów można wykonać, żeby saldo nie zeszło poniżej zera?

„Nie poniżej zera” oznacza, że saldo może być dodatnie albo równe zero. To właśnie wartości nieujemne: S(n) ≥ 0.

40 − 4n ≥ 0→−4n ≥ −40→n ≤ 10

Dzielimy przez −4, więc ≥ zmienia się na ≤. Po 10 przejazdach saldo wynosi dokładnie 0 zł i to jeszcze jest w porządku. Jedenasty przejazd dałby saldo −4 zł.

Odpowiedźnajwyżej 10 przejazdów

15Najczęstsze błędy

Pierwszy błąd to nawias okrągły zamiast ostrego przy miejscu zerowym, czyli zgubienie jednego punktu odpowiedzi. Drugi to brak odwrócenia znaku przy dzieleniu przez liczbę ujemną, przez co przedział wychodzi po złej stronie. Trzeci to nawias ostry przy nieskończoności, a przy ∞ zawsze stoi nawias okrągły. Czwarty to mylenie „nieujemne” z „niedodatnie”: nieujemne to ≥ 0, czyli nad osią, a niedodatnie to ≤ 0, czyli pod osią.

16Sprawdź się

Rozwiąż samodzielnie, a potem kliknij, żeby zobaczyć odpowiedź i wykres.

1. Kiedy funkcja f(x) = x − 3 przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ ⟨3; +∞)

−2246−4−224xyy ≥ 0x₀ = 3
2. Kiedy funkcja f(x) = −2x + 8 przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ (−∞; 4⟩

−2246−4−2246810xyy ≥ 0x₀ = 4
3. Kiedy funkcja f(x) = 13x + 2 przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ ⟨−6; +∞)

−8−6−4−224−224xyy ≥ 0x₀ = −6
4. Kiedy funkcja f(x) = −x przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ (−∞; 0⟩

−4−224−4−224xyy ≥ 0x₀ = 0
5. Kiedy funkcja f(x) = 5x − 10 przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ ⟨2; +∞)

−224−6−4−22468xyy ≥ 0x₀ = 2
6. Kiedy funkcja f(x) = −12x − 2 przyjmuje wartości nieujemne?

x ∈ (−∞; −4⟩

−8−6−4−224−4−22xyy ≥ 0x₀ = −4
Facebook
Pinterest
Twitter
LinkedIn

KURS MATURALNY

Uczysz się do matury z matematyki?

Jeśli ten wpis Ci pomógł, ale masz w głowie:

„okej, ten temat ogarniam… ale co z całą resztą?”

to właśnie po to stworzyłam mój kurs maturalny.

Nie musisz skakać po przypadkowych filmach, wpisach i zadaniach ani zastanawiać się, czego uczyć się najpierw.

W kursie przechodzimy przez wszystko krok po kroku:

Najpierw Narzędziownia – czyli podstawy, na których najczęściej wykładają się zadania: ułamki, potęgi, pierwiastki, procenty, logarytmy i inne rzeczy, które „niby były”, ale jakoś nie chcą zostać w głowie.

Potem zadania maturalne – dział po dziale, dokładnie w takim stylu, jaki spotkasz na maturze.

Na końcu arkusze CKE – żebyś nie tylko znał/a teorię, ale umiał/a faktycznie usiąść do arkusza i liczyć.

Ty liczysz. Ja pilnuję, żeby to miało kolejność. 😎

Schemat jest prosty i brutalnie skuteczny:

zrozumienie → praktyka → powtórka → utrwalenie.

Zaczynasz od zera

3–4 miesiące

Masz już podstawy

4–6 tygodni